Frans Kruggeleijn Memorial 2026 Ronde 4

(Door Julian Hul)

Op dinsdag 2 juni werd ronde 4 van het Frans Kuggeleijn Memorial gespeeld. Met een score van 1,5 uit 3 was dit een belangrijke ronde. Met nog drie partijen te gaan kon een overwinning ervoor zorgen dat ik weer zou aanhaken bij de subtop, terwijl een nederlaag mij juist verder zou laten wegzakken op de ranglijst.

In deze ronde speelde ik met wit tegen David Engelberts. Zoals wel vaker het geval lijkt te zijn, kwam David iets later binnen. Gelukkig had ik de hele avond de tijd en wachtte ik rustig af totdat hij achter het bord plaatsnam.

Met wit probeerde ik opnieuw hetzelfde systeem op het bord te krijgen als ik vaker speel. David antwoordde echter met ...d5 en ik had moeite om daar een goed plan tegen te vinden. Uiteindelijk besloot ik mijn c-pion en paard op c3 af te ruilen om zijn dame vroeg naar voren te lokken, met het idee haar later aan te vallen. In de praktijk leverde dit plan echter meer problemen voor mij op dan voor hem.

Nadat ik Ph4 speelde om zijn dame aan te vallen, trok hij zich rustig terug naar d6 en ontwikkelde vervolgens zijn loper naar e6. Volgens de computer is dat niet de beste zet, maar tijdens de partij ontdekte ik vooral dat ik zelf een probleem had gecreëerd op de damevleugel. De pionnen op a2 en b2 waren kwetsbaar geworden en mijn toren op a1 stond allesbehalve comfortabel.

Ik probeerde de situatie te verbeteren met Lf5 en Dd2, met het idee om na Tac1 druk

uit te oefenen en mogelijk de a-pion tegen de c-pion te ruilen. David speelde echter

Lh3. Daar was ik eigenlijk wel blij mee, omdat hierdoor de zwaktes op mijn

damevleugel iets minder problematisch werden.

Na de afruil van de witte lopers en enkele manoeuvres wist ik mijn zwarte loper op

dezelfde diagonaal te krijgen, maar ondertussen begon David aan een gevaarlijke

pionnenstorm op de koningsvleugel.

Uiteindelijk kreeg ik een sterk paard op e4 tegenover zijn loper op g7, die lange tijd

weinig invloed leek te hebben. Om zijn aanval af te remmen offerde ik een pion,

zodat zijn pionnen niet verder konden oprukken. Dat werkte gedeeltelijk, maar ik had

daarbij gemist dat zijn loper daardoor ineens veel actiever werd.

Op dat moment maakte ik een cruciale inschattingsfout door de kracht van Lf2 te

onderschatten. Gelukkig zag David deze mogelijkheid ook niet direct en speelde hij

eerst Dg6. Nadat ik antwoordde met Dd1 volgde alsnog Lf2, maar inmiddels was die

zet veel minder sterk en kon ik Te4 spelen om de stelling bijeen te houden.

Na een afruil van torens op e4 maakte David de fout die de partij volledig deed

kantelen. Plotseling kreeg ik een winnende combinatie in handen.

Toevallig had ik de avond ervoor nog een training gegeven waarin we veel tactische

puzzels hadden opgelost. Die oefening kwam goed van pas, want daardoor vond ik

uiteindelijk de juiste combinatie om materiaal te winnen.

De cruciale fase verliep als volgt:

40. Pe5 – Df6

41. Dh5+ – Th7

42. De8+ – Kg7

43. Dd7+ – Kg8

44. De8+ – Df8?

45. De6+ – Kg7

46. Dd7+

Hier herhaalde ik enkele zetten, omdat ik de beslissende voortzetting nog niet had

gevonden. Eerlijk gezegd was ik vooral op zoek naar een remise. Ik had het gevoel

dat ik de hele partij onder druk had gestaan en voornamelijk had gevochten om

overeind te blijven. In zo'n situatie denk ik minder snel aan winstkansen.

Gelukkig maakte mijn tegenstander nog één laatste fout. Na 46...Kh8 volgde

namelijk Pg6+ en won ik een stuk. Zelfs als hij opnieuw naar g8 was gegaan, had ik

de winst kunnen forceren met De6+, gevolgd door Dg4+.

David speelde nog enkele zetten door nadat ik het stuk had gewonnen, maar

uiteindelijk gaf hij op. Zo wist ik een partij te winnen waarin ik lange tijd onder druk

stond en eigenlijk vooral bezig was met het veiligstellen van een remise.